lucht

noordeinde-small

(Eigenlijk ging ik hier schrijven over somberte, over hoe het gevecht nooit stopt en hoeveel energie het kost om als vrolijk mens door het leven te gaan, tot je gegrepen wordt door iets onontkoombaars als regen, hoofdpijn en somberte, en weer aan de slag moet.
‘Ga in de benen’ werkt niet, nee, al zijn er wel equivalenten, zoals iets doen met degene die jou ook graag bij zich heeft als het donker is, of een andere vorm van mildheid opzoeken als op stap gaan teveel gevraagd is.

Er zijn altijd mensen die zeggen dat je zelf verantwoordelijk bent voor hoe je met de dingen omgaat. Die menen dat optimisme een zelfverkozen goed is, en angst of verdriet een zwakte.
Ik troost me met de gedachte dat die mensen mij sowieso niet zo goed begrijpen – en misschien is dat wel wederzijds. Misschien ben ik jaloers op die mensen. Ik weet het niet.)

Maar laat ik het over luchten hebben. De Hollandse. Ik leg een voorraad aan om achter mijn gebouwenfotos te plakken en vroeg me af: zijn de Hollandse luchten zo bijzonder vanwege hun naam in de schilderkunst? Of is er echt iets magisch mee? Ik heb het ooit aan papa gevraagd, maar ik ben het antwoord vergeten.

(Gelukkig weet ik de rest nog wel.)

vergroot de foto

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Do the math: