kleur

IMG_6333

Daarnet zag ik een man met prachtige benen. Ik liep een meter of twintig achter hem aan en bleef kijken. De vorm, de huid, zeker, het was een jonge man nog, maar je zag al hoe zijn benen goed zouden blijven, recht, slank, gespierd. Er zat een zekere vrolijkheid in zijn manier van doen, de benen bewogen opgetogen richting strand. Zijn zoontje werd erdoor aangestoken; het was de wereld op zijn kop.

Vannacht droomde ik over een bezoek aan een kinderarts. Zij zette Abel weg als een verwend, nutteloos joch en mijn moederschap werd minzaam afgedaan als niet meer te redden. De somberte vond een makkelijk bedje vanochtend.

‘Omgeef jezelf met lieve mensen werkt altijd’, zeg ik triomfantelijk tegen mezelf. Het maakt het verschil tussen dag en nacht.

(Foto van het schetsboek van Abel, @abelvanoi)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Do the math: